فراخوانِ عمومی برای ثبتِ «لحظاتِ نابِ شکرگزاری» در آلبومِ خاطراتِ برف

رسانه مردمی ورپشت – امروز، بیست و ششمین روز از آخرین ماهِ پاییز، ورپشتِ عزیز ما نه تنها خیس از بارانِ رحمت، بلکه مزین به خِلعتِ سپیدِ برف شد. گویی خداوند متعال اراده فرموده است تا پیش از رسیدنِ زمستان، تمرینی از پاکی و سپیدی را بر بومِ نقاشیِ این دیار به تصویر بکشد. تصاویرِ واصله به تحریریه، حکایت از ذوقِ سرشارِ اهالی محترمی دارد که زیبایی را می‌بینند و آن را با دیگران به اشتراک می‌گذارند؛ عملی که خود، مصداقِ بارزِ «نشرِ خوبی‌ها» و شکرِ نعمتِ بینایی و زیبایی است.

به گزارش واحد فرهنگی رسانه، نگاهی به تصاویرِ هنرمندانه‌ی ارسالی توسط همشهریان گرامی (آقایان/خانم‌ها: قاسمی، شجاعی و نامداری) ما را به ضیافتی از نور و رنگ دعوت می‌کند.

در یکی از این قاب‌های تماشایی، دو سروِ استوار را می‌بینیم که گویی قامت بسته‌اند به نمازِ شکر و بر شانه‌های سبزشان، عبایی از برفِ سپید انداخته‌اند؛ در حالی که جاده‌ای آرام با ردِ چرخ‌های اتومبیل، زندگی و جریانِ حیات را در دلِ این سکوتِ برفی فریاد می‌زند.

در تصویری دیگر، درختانِ کهنسالِ حاشیه‌ی مزارع، با شاخه‌هایی که اکنون به کریستال‌های یخی بدل شده‌اند، شکوهِ زمستانی را به رخ می‌کشند و آن‌سو تر، جویِ سیمانیِ آب، همچون شریانِ حیاتیِ روستا، آبِ زلال را از میانِ دشتِ سفیدپوش عبور می‌دهد تا بگوید: «حتی در سردترین روزها، جریانِ خدمت و برکت متوقف نمی‌شود.»

و اما باشکوه‌ترین قاب، تصویری از معماریِ مذهبی و مسجدِ روستاست؛ جایی که کاشی‌های فیروزه‌ای و آجرهای سه سانتی، در زیرِ بارشِ بی‌امانِ دانه‌های برف، پناهگاهِ امنِ معنویِ اهالی را به تصویر می‌کشند. تلفیقِ «خانه خدا» و «رحمتِ خدا» در یک قاب، دل‌ها را می‌لرزاند.

تحلیل معرفتی؛ عکاسی به مثابه‌ی نیایش

چرا ثبت این لحظات مهم است؟ در فرهنگِ دینی ما، «تأمل در آفاق» یک عبادت است. وقتی شما دوربین به دست می‌گیرید و از یک درختِ برفی یا یک خیابانِ سفیدپوش عکس می‌گیرید، در واقع دارید به هنرمندیِ خالقِ هستی اقرار می‌کنید.

این عکس‌ها، تنها چند مگابایت دیتا نیستند؛ این‌ها اسنادِ رحمتِ الهی بر سرِ ورپشت هستند. این‌ها گواهی می‌دهند که آسمان با ما مهربان بوده است. به اشتراک گذاشتنِ این زیبایی‌ها، دل‌های همشهریان (به‌ویژه آنان که در روستا نیستند) را شاد می‌کند و طبق روایات، «ادخالُ السرور» (شاد کردنِ قلبِ مومن) پاداشی عظیم دارد.

فراخوانِ تکمیلی؛ دوربینِ شما، چشمِ بیدارِ ورپشت

لذا از تمامیِ همشهریانِ باذوق، جوانانِ هنرمند و حتی بزرگترهایی که با تلفن همراه لحظات را ثبت می‌کنند، دعوت می‌کنیم تا در تکمیلِ این «پازلِ زیبایی» مشارکت کنند. هر کوچه، هر بام، هر درخت و هر لبخندِ برفی در ورپشت، ارزشِ ثبت شدن و ماندگار شدن در تاریخِ تصویریِ دیارمان را دارد.

بیایید با ارسال تصاویرتان، فریاد بزنیم که: «خدایا! زیبایی‌هایت را می‌بینیم و شاکریم.»