آسیب ترقه به دیوارها و اموال عمومی، تلنگری فرهنگی برای حفظ آرامش و احترام به حقوق عمومی

تصاویر دریافت‌شده از محوطه ورودی دبیرستان در ورپشت نشان می‌دهد که بخشی از دیوارنویسی‌ها، رنگ‌آمیزی‌ها و سازه‌های فلزی درب ورودی مدرسه بر اثر استفاده غیرمسئولانه از ترقه و مواد محترقه آسیب دیده است. آثار دوده، سوختگی، تخریب جزئی رنگ دیوار و لکه‌های ناشی از انفجارهای کوچک، جلوه محیط آموزشی را مخدوش کرده و هزینه‌هایی را به […]

تصاویر دریافت‌شده از محوطه ورودی دبیرستان در ورپشت نشان می‌دهد که بخشی از دیوارنویسی‌ها، رنگ‌آمیزی‌ها و سازه‌های فلزی درب ورودی مدرسه بر اثر استفاده غیرمسئولانه از ترقه و مواد محترقه آسیب دیده است. آثار دوده، سوختگی، تخریب جزئی رنگ دیوار و لکه‌های ناشی از انفجارهای کوچک، جلوه محیط آموزشی را مخدوش کرده و هزینه‌هایی را به بیت‌المال و مجموعه آموزشی تحمیل می‌کند.

این تصاویر بار دیگر یادآور این حقیقت‌اند که فرهنگ یک دیار را رفتار مردم آن شکل می‌دهد؛ و هر اندازه که ما نسبت به محیط پیرامون خود مسئولانه‌تر رفتار کنیم، سطح آرامش، امنیت و زیبایی در جامعه بالاتر می‌رود. ترقه‌بازی در مراسم شادی – به‌ویژه عقد و عروسی – اگرچه از سر هیجان و خوشحالی انجام می‌شود، اما در واقع تبعاتی دارد که گاه از نگاه انجام‌دهندگان پنهان می‌ماند:

• ایجاد ناراحتی برای سالمندان و بیماران

• ایجاد ترس، اضطراب و رعب برای کودکان و بانوان

سلب آرامش از اهالی محل و همسایگان

آلودگی صوتی و تخریب پوشش رنگی دیوارها و درهای اماکن عمومی

• ایجاد هزینه برای نهادهای آموزشی و عمومی در شرایط محدودیت بودجه

در همین زمینه، پیام روشنگرانه‌ای از سیره نبوی قابل توجه است:

حضرت رسول اکرم (ص) فرمودند: «دو خصلت ناپسند است که بدتر از آنها نیست: شرک به خدا و آزار بندگان خدا.»

این حدیث شریف به‌صراحت بیانگر حرمت آزار رساندن به دیگران و ضرورت رعایت حقوق شهروندی است.

بر اساس همین آموزه‌ها، شایسته است که هر یک از ما در جمع‌های شادی، اگر شاهد استفاده از ترقه و مواد محترقه بودیم، دوستانه و محترمانه به افراد تذکر دهیم و از آنان بخواهیم از این رفتار پرخطر و آزاردهنده پرهیز کنند؛ زیرا آرامش، امنیت و سلامت اجتماعی نیازمند همراهی و مسئولیت‌پذیری تک‌تک شهروندان است.